Home Page

Site Map

Return to Document Page

Views: Mr. Kourosh Zaimm on  " Iraq Election , a Choice Between Bad & Worse " in Daily News, Mr. Zaiim is Member of INF Central Committee_ January 2004 ( The text is in English then translated to Persian )

STANDPOINT           

            By: Kourosh Zaïm

Iraq Election: A choice between bad and worse

Ayatollah Sistani's call for popular elections in Iraq triggered a great deal of comments as to whether Iraq is ready for such feat. The opposing U.S. and the Governing Council state that security at the polls cannot be guaranteed, rights of 4 million Iraqi exiles would be ignored. The Sunni and Kurdish populations worry about their diminishing roles.  

I think Mr. Sistani's call was clever and timely. It can achieve three objectives. A direct election is more acceptable to the people than the two-step electoral-college system, agreed on by Iraq's Viceroy Mr. Bremer and the governing Council on November 15. A 15-member transitional governing committee will run the country until the general in 2005. According to this plan, a 15-member transitional national assembly will run the country until the general elections in 2005. Five members will be selected by the Governing Council and 10 elected by an electoral college, which itself will be elected through local and provincial elections. The UN is been given no role. Mr. Sistani says the assembly be elected by direct vote to give it more legitimacy. People may not accept a partly selected by government, and serious problems and even violence may ensue.

Secondly, Ayatollah Sistani threw the ball in the UN court by allowing it to make the final decision on whether the plan is workable on security considerations. By this, he's going over the Americans' head and is dragging the UN into the Iraqi politics, diluting American influence. This is what the Iraqis, EU and the UN always wanted anyway. So he is killing two birds with one stone.  

Poll security, which some Governing Council members and the Americans are arguing, can't be less important. How can they secure the polls in the electoral-college elections, but not in popular election? The Shiite areas covering 60% of population will be safe. In Kurdish north, too, the security can be achieved. So, the only area for the GC to worry about is the Sunni triangle, as against the entire nation for the electoral elections.

The interesting thing is that back in May, US Marine and civil affairs units stationed in Najaf, arranged for polling stations and voter registration in the city for local elections, and the candidates campaigned for votes. Things were progressing without problem when Mr. Bremer cancelled it in the last minute due Coalition Provisional Authority's policy of banning elections. This election could've been an excellent test case.

Thirdly, the future constitution and the future of that constitution is at stake. The assembly will be writing a constitution and arrange for general elections in 2005. This constitution will determine the degree of stability and national unity Iraq will experience in the years to come. A constitution written by a popularly elected assembly will have more chance of approval, if a referendum is held for its ratification. Such constitution must insure one-man one-vote and a balanced representation of population.

I think the call for popular elections, even if it had not been proposed by the most popular religious leader in Iraq, should not go unheeded. Shiite majority, who's always been repressed by minority groups, represent the same force that kicked the British out of Iraq in 1920, and nearly took Baghdad and overthrew Saddam Hussein in 1991, before Americans betrayed them in favor of Saddam, thus the ensuing mass slaughters.

Finally, it's time for the Iraqis to start thinking less along the religious and ethnic lines and more as a unified nation. The process, which this election will be the start of, will be difficult, painful and time-healing. It may even bring instability and violence for the decade to come, but it is inevitable if Iraq is to transform into a nation rather than a forced gathering of independent ethnicities. Remember Yugoslavia! 

Iran Daily, issue 1912, page 2, Jan. 25, 2004

انتخابات عراق (ترجمه فارسی)

از: کورش زعیم

درخواست آیت الله سیستانی برای انتخابات عمومی در عراق، اظهارنظر های زیادی درباره اینکه آیا عراق آمادگی چنین کاری را دارد یا نه، برانگیخته است. امریکا و شورای حکومتی عراق که با این پیشنهاد مخالف هستند می گویند امنیت در حوزه های رای گیری را نمی توان تامین کرد و اینکه حقوق چهار میلیون عراقی تبعیدی که حضور نخواهند داشت پایمال می شود. جمعیت های سنی و کرد عراق هم نگران کاهش نقش خود در آینده عراق هستند.

بعقیده من، درخواست آیت الله سیستانی زیرکانه و بهنگام بود. این پیشنهاد میتواند سه هدف را بدست بیاورد. نخست اینکه یک انتخابات مستقیم برای مردم عراق پذیرفتنی تر خواهد بود تا یک برنامه دو مرحله ای سیستم الکترال که موضوع موفقت شورای حکومتی و آقای برمر، حاکم عراق، در 15 سپتامبر بود. بنا بر آن نقشه، یک شورای ملی انتقالی 15 نفره کشوررا اداره خواهد کرد تا انتخابات عمومی در سال 2005. پنج عضواین شورا توسط شورای حکومتی کنونی انتصاب میشوند و10 نفردیگر توسط کمیته های الکترال محلی برگزیده خواهند شد. این کمیته های الکترال خود بوسیله انتخابات محلی تعیین خواهند شد. در این موافقتنامه هیچ نقشی برای سازمان ملل پیش بینی نشده است.

آیت الله سیستانی میگوید یک شورای برگزیده با رای مستقیم مردم مشروعیت بیشتری خواهد داشت. مردم دولتی را که توسط یک نیروی اشغال کننده برگزیده شده نخواهند پذیرفت و مسایل زیادی بوجود خواهد آمد که خشونت نیز در آن غیر محتمل نخواهد بود.

دوم اینکه، آیت الله سیستانی، باواگذاری تصمیم گیری نهایی اینکه آیا امکان برگذاری انتخابات مستقیم درعراق وجود دارد یا نه به آقای کوفی عنان،  توپ را بزمین سازمان ملل انداخت. به این ترتیب، او سازمان ملل را به میدان سیاست عراق کشانید تا نفوذ امریکاییان را رقیق کند. این چیزی است که عراقی ها، سازمان ملل و اتحادیه اروپا همیشه خواستار آن بوده اند. بنابراین، او با یک سنگ دو گنجشگ را می زند.

امنیت مراکز رای گیری، که اعضای شورای حکومتی درباره آن بحث می کنند، اهمیت کمی دارد. اگرچنین ناامنی وجود دارد، چگونه امنیت انتخابات الکترال را خواهند توانست تامین کنند، ولیامنیت انتخابات عمومی را نخواهند توانست؟ بخش شیعه عراق که 60% جمعیت را تشکیل می دهد، امن خواهد بود. امنیت شمال هم که شامل جمعیت کرد است، تامین است. بنابراین، فقط مثلث سنی می ماند که امریکاییان باید نگران تامین امنیت آن باشند.

جالب توجه است که در اردیبهشت ماه گذشته، واحد نیروی دریایی امریکا که مستقر در نجف است با کمک واحد خدمات اجتماعی آنجا، برای یک انتخابات عمومی برنامه ریزی کرد. مراکزرای گیری تعیین شد، رای دهندگان نام نویسی کردند وحتی نامزدهای انتخاباتی به مبارزه انتخاباتی پرداختند. ولی، درآخرین لحظه، آقای برمر انتخابات را لغو کرد. این انتخابات میتوانست آزمایش خوبی برای انتخابات عمومی پیشنهادی باشد.

سوم اینکه، قانون اساسی آینده، و آینده این قانون اساسی، مطرح است. این قانون اساسی، درجه ثبات و همبستگی ملی عراق را در سالهای آینده رقم خواهد زد. یک قانون اساسی که توسط یک شورای برگزیده شده مردم نوشته شده باشد، بخت بیشتری برای تایید همگان، در صورت برگزاری یک همه پرسی برای تایید آن، را  خواهد داشت.

سرانجام، اکنون زمان آن فرارسیده که عراقی ها بجای اندیشیدن درراستای هویتهای قومی و مذهبی، بیشتر در راستای یک ملت واحد بیاندشند. این فرایند، که با این انتخابات آغاز خواهد شد، دشوار و رنج آور خواهد بود. شاید هم بی ثباتی و خشونت را در طی دهه آینده به همراه داشته باشد، ولی این امر اجتناب ناپذیر است اگر عراق بایستی که بجای یک اجتماع قومیت های مستقل، به یک ملت تبدیل شود. یوگوسلاوی را به یاد بیاورید!

روزنامه ایران دیلی، شماره 1912، ص 2، 05/11/82

Return to Document Page