|

در
سوگ دکتر فريدون کشاورز
با کمال تاثر اطلاع يافتيم که
پروفسور فريدون کشاورز, پس از عمری ايستادگی و استواری بر اصول آرمانی خود,
در ساعت 17 روز جمعه 6 اکتبر 2006 / 14 مهرماه 1385 در سوئيس چشم از جهان
فروبست.
فريدون کشاورز که تحصيلات
عاليه ی خود را به نحو احسن در فرانسه به اتمام رسانده بود, پس از بازگشت
به ميهن به کرسی استادی بيماری های کودکان منصوب شد
و با کو.ششی خستگی ناپذیر
به پایه ریزی
طب مدرن بیماری های کودکان
در ایران همت گماشت . وی بزودی, به علت خدماتش, شهرتی بسیار در ميان عامه ی
مردم کسب کرد.
او که از همان تأسيس حزب توده
پس از شهريور 1320 در ميان کادر های مؤسس رهبری قرار داشت, هيچگاه با پيروی
ارگان های رهبری از سياست فرمايشی مسکو سر سازش نداشت.همين امر سبب شد که
در اولين سال های مهاجرت مخالفت خود را با سياست ضد ملی کمیته مرکزی با ملی
کردن نفت ابراز دارد و پس از اتمام حجت با اکثريت مسلط رهبری, راه خود را,
در عين ادامه ی مبارزه, از دستگاه رسما جدا سازد, و کار افشاگری علنی عليه
آن را آغاز کند. ايراندوستی ومقاومت اصولی دراز مدت او در برابر رهبری حزب
توده همانقدر که در ميان نهضت ملی و نيروهای چپ اصيل حس احترام و حق شناسی
را برانگيخت, در ميان دست پروردگان آن دستگاه موجب کينه و بدخواهی نسبت به
وی گرديد.
متأسفانه,
دوران طولانی ديکتاتوری و اختناق حاکم بر کشور, که امثال اين انسان آزاده
را تحمل نمی کرد, وی را ناچار ساخت تا ساليان درازی را در تبعيد و دور از
وطن بسر برد, و مردم ايران از حضور ذيقیمت چنين انسان های آزاده ای در ميان
خود محروم بمانند.
امضا کنندگان زير ضايعه ی
فقدان آن ايراندوست شريف, آزاده, و استوار را به ملت ايران, بويژه فرزندان
و بازماندگان و يارانش تسليت می گوييم و خود را در سوگ آنان شريک می
دانيم.
بهروز آذرنوش، محمد اقتداری،
محمد برقعی، پرویز داورپناه، علی راسخ، محمد شهدادی، علی اصغر حاج سيد
جوادی, خسرو شاکری (زند), علی شاکری (زند), باقر صمصامی، ناصر طهماسبی،
کامبیز قائم مقام، محسن قائم مقام ،
فرهنگ قاسمی، عزیزالله کرملو،
هوشنگ کشاورز صدر،
حسن لباسچی ، همایون مهمنش ، منوچهر واثق نوری
|