مقالات درج شده در این سایت لزوما نظر سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور شاخه آمریکا نیست
خانه » مقالات » زنان ایران خانه نشین و فقیر شده اند؟

زنان ایران خانه نشین و فقیر شده اند؟


bikari-zanan

لیلا سعادتی، روزنامه نگار

یکی از شاخص های اصلی توسعه، هویت ملی و رسیدن به برابری جنسیتی در جامعه، دسترسی زنان به موقعیت برابر از نظر اشتغال و دستمزد یکسان با مردان است. در واقع چگونگی وضعیت اشتغال و دستمزد زنانی که در اقتصاد یک کشور فعال هستند، ابعاد توسعه، رفاه، برابری و عدالت آن کشور را نشان می دهد.

معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری به تازگی گزارش مفصلی از وضعیت زنان کشور به تفکیک استان منتشر کرده است. این گزارش آماری را که در سال ۲۰۱۴ توسط مجمع جهانی اقتصاد منتشر شد را تایید می کند.

این سازمان در گزارشی نوشت که وضعیت مشارکت اقتصادی زنان ایران و دستیابی آنان به موقعیت های اشتغال در سال ۲۰۱۴ به جایگاه ۱۳۹ از بین ۱۴۲ کشور سقوط کرده است در حالیکه در سال ۲۰۱۳ این جایگاه ۱۳۰ در بین ۱۳۶ کشور بود. آماری که در این گزارش وجود دارد نشان از سقوط ایران در دستیابی به توسعه اقتصادی و برابری جنسیتی زنان دارد و این شکاف هر ساله افزایش یافته است.

حالا امسال گزارش مفصلی از وضعیت اقتصادی، تحصیلی، بهداشت و ازدواج زنان ایران توسط معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری منتشر شده است. این گزارش سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ را بررسی می کند. بر اساس این گزارش؛ از کل جمعیت فعال زن در سال ۷۵، ۸۶ درصد شاغل بودند که در سال ۸۵ به ۷۶ درصد رسید و در سال ۹۰ به ۷۵ درصد کاهش داشته است.

با وجود اینکه وضعیت زنان ایران در دستیابی به موقعیت های تحصیلی و آموزش عالی، نسبت به مردان آمار رو به رشد را نشان می دهد اما بیش از ۴۸ درصد زنانی که تحصیلات دانشگاهی دارند، بیکار هستند که این آمار در سال ۸۵، در حدود ۳۵ درصد بوده است. این ارقام به خوبی نشان می دهد که در طی ۵ سال یعنی از سال ۸۵ تا ۹۰، نزدیک به ۱۲ درصد زنان تحصیلکرده به جمع بیکاران پیوسته اند.

زنان جوان و سرپرست خانوار

آمارهای جدید نشان می دهد که فقط در طول ۵ سال از سال ۸۵ تا ۹۰، تعداد زنان سرپرست خانوار دو برابر شده است. در واقع در سال ۸۵، برای حدود یک میلیون و ۶۴۱ هزار و ۴۴ خانوار، زن سرپرست بوده که این آمار در سال ۹۰، به دو میلیون و ۵۴۸ هزار و ۷۲ خانوار رسیده است.

نکته دارای اهمیت اینکه این زنان در گروه سنی ۵۰ سال و بالاتر قرار دارند. این در حالی است که معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری از بیکاری بالای زنان سرپرست خانواده هم خبر می دهد.

بر طبق تعریفی که وزارت جوانان و ورزش جمهوری اسلامی ایران ارایه داده است و بر اساس آمار، جمعیت کل کشور بیش از ۷۵ میلیون است. نیمی از این جمعیت را زنان تشکیل می دهند و نرخ اشتغال این گروه ، در سال ۹۰ با کاهش ۵۹ درصد مواجه بوده است.
بر اساس این گزارش، نرخ بیکاری زنان چند برابر مردان است که نشان می دهد، نرخ بیکاری زنان جوان در سال ۹۰، به بیش از ۴۰ درصد رسیده است که این رقم در سال ۸۵، حدود ۳۷ درصد بود.

بدتر شدن وضعیت زنان

بیکاری یک حادثه ناگوار برای فرد و جامعه محسوب می شود. در حقیقت کار و اشتغال، کلید یک زندگی معنادار و سالم است.

زنان ایران در سال های اخیر با از دست دادن موقعیت اقتصادی و اشتغال، منبع درآمد خود را از دست داده اند و این یعنی، روی آوردن به منابع درآمدی کاذب، وابستگی به خانواده و جامعه مردان. همه انواع این وابستگی های اقتصادی و از دست دادن استقلال مالی تبعات و عواقب متعددی بر جامعه زنان دارد.

زنان روز به روز فقیرتر و ناتوان تر می شوند و عملا نقش سازنده ای در زندگی خود و فرزندانشان و همچنین در جامعه و اقتصاد کشور نخواهند داشت.

عواقب فقر اقتصادی زنانی که دارای فرزند هستند به مراتب مخرب تر از زنانی است که مجرد بوده و با خانواده هایشان زندگی می کنند.

در حقیقت فقر و بیکاری زنان دارای فرزند، اثرات مخرب بلند مدتی برای نسل بعدی دارد. فرزندان این زنان نه تنها از نظر رشد جسمی و سلامتی در خطر قرار می گیرند بلکه از حقوق طبیعی خود که همان آموزش و پرورش بنیادین است محروم می شوند.

شکاف جنسیتی و نابرابری که روز به روز در ایران افزایش می یابد. در این فضای نابرابر، زنان موقعیت های دیگر زندگی را نیز از دست می دهند. نابرابری اقتصادی و بیکاری زنان باعث عمیق تر شدن انواع تبعیض ها و قدرتمندتر شدن جامعه مردان می شود.

به نظر می رسد با خانه نشین شدن نیمی از جمعیت ایران و فقیرتر شدن زنان، جامعه به بحرانی پیچیده گرفتار خواهد شد که ابعاد وسیعتری خواهد داشت و این خطری جدی برای جامعه ایران محسوب می شود که البته نشانه های آن در این سال های اخیر در حال بروز است.
از: بی بی سی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>