مقالات درج شده در این سایت لزوما نظر سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور شاخه آمریکا نیست
خانه » مقالات » نیم نگاهی به موقعیت اقتصادی خود ساخته و خود پرداخته حکومت ( ضیاء مصباح )

نیم نگاهی به موقعیت اقتصادی خود ساخته و خود پرداخته حکومت ( ضیاء مصباح )

 

در حال حاضرکشورمان  با دو مشکل عمده سیاست‌های داخلی و  خارجی همزمان با تحریم‌های دولت آمریکا روبرو میباشد و  برآمده از جهل سیستم حاکم و آلوده به فساد ، که هر روز تعدادی از این جماعت با روشی تبلیغاتی آنهم صوری ، محض خالی نبودن عریضه دستگیرو محاکمه میشوند – بشدت در انزوا قرار دارد

رییس‌جمهور آمریکا نشان داده  که  تصمیماتش چندان پایدار نیست  و حتی اعضای کاخ سفید هم قادر به پیش‌بینی حرکت‌های بعدی او نیستند .

در این میان   مشاورانی با برنامه  هستند که در رابطه با انتخاب مجدد او در دور دوم ریاست جمهور ایالات متحده امریکا نکاتی را بعنوان پیشنهاد مرتبا به وی  توصیه    می‌کنند .

از دید بعضی صاحب نظران داخلی  عدم پیش بینی تصمیمات ترامپ وچگونگی  دستورات  او در اجرای توافق‌نامه‌ها، برنامه ریزی  نظام را (با همین کم وکیف متولیان قد و نیم قد حکومت  ) دشوار کرده و شرایط ایستایی به وجود آ ورده  که نه میتوان مذاکره کرد یا ،درانتظاردر  گیری نظامی بود همچنانکه  آقای ظریف در مسافرت اخیر به کشورهای اسکاندیناوی گفت حرکات غیر قابل پیش بینی رئیس جمهور امریکا را با اقدامات ناگهانی پاسخ میدهیم …

کد خدای مقتدر ، سیاس و زور گوی روزگار مان «مشابه روش جماعت در قبال ملت تحت ستم » در پی 12 پیش‌شرط با کمال هشیاری  اعلام کرد حاضر است « بدون پیش‌شرط » مذاکره کند وهمزمان علاوه بر تحریم عده ای از متولیان  نا بخرد ، صنعت پتروشیمی را هم تحریم نمود و نزدیک به 12.5 درصد صادرات کشور  مربوط به این بخش  « معادل  17 میلیارد دلار»   از کف رفته و مشمول تحریم قرار دارد .

البته  چون دستگاه‌های محاسباتی کشوربه مانند در آمد حاصل از صادرات نفت بقول خودشان «در شرایط جنگی و تفویض همه اختیارات بدون باز خواست در آینده »  شفاف عمل نمیفر مایند نمی توان به این گزارشات اعتماد داشت .

مشاور امنیت ملی آمریکا، اعلام کرد که صادرات نفت ایران به زیر 500 هزار  و بقولی مستند تر  100 هزاربشکه  در روز رسیده  ، برگشت عواید این فروش نیز به چالشی بزرگ  تبدیل شده ، بعنوان نمونه چین 22 میلیارد دلار به ایران بدهکار است و برگشت این مبلغ در قالب کالا و یا پول، مشمول زیان های وارداتی بسیاری (با اصرار برادامه شعار و روش دشمن پنداری نظام )قرار گرفته است .

طبعا  آثار کاهش درآمد مواد نفتی  ، چگونگی  دریافت مالیات ( دومین منبع درآمد دولتها ) از بخش خصوصی را نیز دچار مشکل  می‌کند

مالیات و نفت  با فاصله بسیا ردو ر از یکدیگر« از لحاظ ارقام » منبع شاخص درآمدی میباشند و انتظار اخذ مالیات زمانی منطقی میباشد  که بخش‌های مختلف اقتصادی  فعال باشند

زمانی می‌توان بر درآمد مالیاتی تاکید کردو برآن مبنا برنامه ریزی نمود  که گذشته از رفاه عمومی  معاملات در «بخش‌های اثر بخش » بر شاخص اقتصادی نظیر: تولید ، گردش نقدینگی در بازار ،مسکن، اتومبیل و … در سطح قابل قبولی باشد .

بانک جهانی رشد اقتصادی ایران را« 4.5 درصد منفی » اعلام کرده است زیرا در حوزه‌های مختلف اقتصادی گردش مالی وجود ندارد و بسیاری از بنگاه‌ها  به تعطیلی کشیده شده‌اند .

کشورما در این اوضاع و احوال پر تنش و در گیر با عدم وحدت مدیریت و روشن نبودن میزان مسیولیتها در قبال اختیارات و هرج و مرج کتمان شده «که بقولی فرو پاشی سیستم اظهر من الشمش میباشد » در قعر جدول رشد اقتصادی جهان «در پس نیکارا گوئه » با میمنت و مبارکی قرار دارد.

در اقتصاد آشکار«در معرض قضاوت عامه مردم »  رکود، بیکاری، تولید ناخالص داخلی و بهره‌ وری با این روش و منش و ستیزه جوئی ها ی بی حاصل و خانمان بر باد ده «توام با عوام فریبی » بشدت پایین مانده و در اقتصاد نهان  انباشت سرمایه در شرکت‌های دولتی و فرادولتی ،غیر قابل تصوربوده و  با هیچ معیاری منطبق نمیباشد   .

در حالیکه  بخش اعظم  درآمد کشورمان با تعریف رانت به قدمت بیش از 3 دهه بین  شرکت‌های دولتی ، خصولتی و فرادولتی بر حسب نفوذ و توصیه در مواردی دستوری ، تقسیم شده  و   بخش نا چیزی  به بخش واقعی اقتصاد میرسد .

کارمندان ، بازنشستگان و گروه میلیونی آسیب پذیر با در آمد ثابت ، اصناف، تولیدکنندگان ودیگر اقشار در گیر چکنم ، در اوج گرفتاریها بشرحی که خلاصه اشاره رفت ، مکلف به  پرداخت مالیات میباشند و بهترین و منظم ترین پرداخت کنندگان مالیات بشمار میروند .

بنیادهای ریز و درشت چون قارچ روییده که در مواردی  تا 600 شرکت تحت پوشش‌دارند از پرداخت مالیات بنوعی معاف یا در قبال دولت کارپرداز، نا فر مانند و گریز گاه ها ئی را با تفسیر به رای قوانین در اختیار دارند .

بدیهی است که پرداخت مالیات ا لزاما بایستی  تمامی شرکت دولتی و فرا دولتی را در بر بگیرد تا فشار از بخش خصوصی کاسته شود .

همین روزها« 25 هزار میلیارد تومان » فرار مالیاتی گزارش شده  که براساس شواهد و در واقع  به مراتب بیش از این رقم میباشد  .

تا نظام رانتی و اختصاص بودجه های خاص «با همه افشاگری های محدود دولت فاقد اختیار ومطیع اوامر» برخلاف ابتدائی ترین تعاریف علم مدیریت و چگونگی ارتباطات ،اصلاح نشود «و درب بر همان پاشنه بچرخد » در نظام بانکی، گمرکی، مالیاتی و …نتیجتا آسایش ملت و حفظ منافع ملی  تحول خاصی را نباید انتظار داشت .

اشاره به این نکته لازمست که براساس اعلام مراجع مربوط «ونزوئلا با ده میلیون درصد تورم» دارای رشد اقتصادی صفرمیباشد  درحالی‌که ایران با تورمی «معادل  250 درصد »  دارای رشد اقتصادی« 4.5 درصدی منفی » در عرصه آمار جهانی خود نمائی میکند .

تا وقتی‌که انتصابات بر مبنای شایستگی ها نباشد ، کار به افراد سلیم النفس پاک دست متخصص سپرده نشده  ،همزمان با اعطای اختیارو مسئولیت سیستم تشویق و مجازات بایسته (مناسب خطا و پاسخگوئی )جدی گرفته نشود ،  تفکر و اندیشه اقتصاد دولتی  به سمت اقتصاد آزاد و رقابتی حرکت نکند ، قیمت‌ها در رابطه با عرضه و تقاضا آنهم با کیفیت مطلوب  تعیین نشود ، سرمایه‌گذاران بدون دغدغه وفعال نباشند ، قوانین از ثبات معقول برخوردار نبوده  و شرایط را با تجدید نظر در بهبود روابط بین المللی  سامان نیابد  « رونق تولید میسر نخواهد شد » و  با این وضعیت نمی‌توان حتی سرمایه گذاران داخلی را نیز جذب کرد.

درشرایطی که امکان صادرات نفت، محصولات پتروشیمی و کالاها ی دیگر را به دلیل تحریم ها  نداریم و در بازارهای جهانی واقعا منزوی‌شده‌ایم ، عنوان ابلاغی  هر ساله «رونق تولید»  در حد شعارباقی  میماند و  پندار نیک ، انصاف ، سلامت رفتارمردمان وآسایش خانواده ها  رو به نابودی بیشتر خواهد رفت .

مگر اینکه برنامه های  اقتصادی  موفق جهانی راکه  بر مبنای اقتصاد آزاد بنیا ن نهاده شده ، الگو قرار داده  با ارجاع کار به کاردان و پرهیز از تنش و دشمن پنداری از« عرض خود بردن  و زحمت ملت را داشتن » بطور ملموس پرهیز نمایند که تصوری بیش نیست  .

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>